رفتار با کودکان و نوجوانان در زمان جنگ چگونه باید باشد؟
در شرایط جنگ بهتر است از پنهانسازی واقعیت بپرهیزیم و صداقت متناسب با سن کودک داشته باشیم و اطلاعات را با زبان ساده و امیدبخش (متناسب با درک کودک) بیان کنیم.
برای مثال بگوییم:
«بله، الان شرایط سخت است، اما ما کنار هم ایمن هستیم و بسیاری هم به ما کمک میکنند. خداوند هم همواره یار ماست.»
ایمنی روانی-جسمی اولویت اول ما باشد، ایجاد فضای امن فیزیکی (مثل پناهگاه) و عاطفی (در آغوش گرفتن، ارتباط چشمی) داشته باشیم.
ما والدین الگودهی آرامش باشیم: کودکان اضطراب را از والدین میآموزند پس استرس خودمان را کنترل کنیم،
روال عادی زندگی را حفظ کنیم، تا حد امکان برنامههای روزمره (خواب، بازی، درس) را ادامه دهیم.
* تقویت روحیه کودکان
برای تقویت روحیه کودکان بهتر است فعالیتهای معنادار گروهی داشته باشیم، مشارکت در کارهای جمعی داشته باشیم مانند(پخت نان، بستهبندی کمکها) با اشاره به ارزشهای اسلامی مانند تعاون (وَتَعَاوَنُوا عَلَی الْبِرِّ وَالتَّقْوَیٰ - مائده:۲).
درباره قهرمانان صبر در قرآن برای کودکان قصه بگوییم(حضرت یوسف، اصحاب کهف) و مقاومتهای تاریخی مسلمانان.
میتوانیم با استفاده از بازی و خلاقیت بر کاهش ترس استفاده کنیم مانند بازیهای نقشآفرینی مانند پزشک و بیمار یا میتوانیم احساسات را نقاشی کنیم یا احساسات زا به صورت کاردستی با کودکان درست کنیم.
* امیدآفرینی مبتنی بر ایمان
«خداوند در قرآن قول داده: "فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا" (با هر سختی، آسانی است). این دوران هم گذراست.»
* کاهش استرس با راهکارهای عملی
با محدودسازی اخبار و جلوگیری از مواجهه کودک با تصاویر خشن یا اخبار اضطرابآور میتوانیم به کاهش استرس آنها کمک کنیم.
میتوانیم از تکنیکهای آرامسازی چون تمرین تنفس عمیق (دم از بینی، بازدم از دهان)، استفاده کنیم؛
و اذکار آرام بخش را با ترجمه آنها مانند(لا اله الا الله) (یاقوی و یا حفیظ) به آنها آموزش دهیم.
قبل از خواب با محوریت آیات امیدبخش قرآن قصه گویی کنیم مانند: ان تنصروالله ینصرکم و یثبت اقدامکم